ریسک

مفهوم کلی ریسک چیست؟

ریسک به معنی اقدام برای دستیابی به یک هدف، خواسته یا برآورده کردن یک نیاز است با در نظر داشتن این موضوع که ممکن است نتیجه نهایی با نتیجه موردانتظار ما متفاوت باشد. این ریسک  دو وجه مطلوب (مثبت) و نامطلوب (منفی) دارد.

لازم است بدانید در سرمایه‌گذاری استارت‌آپ‌ها نیز، مفهومی به نام ریسک یا عدم‌قطعیت به‌صورت بالقوه وجود دارد که ما در این مطلب سعی داریم با ریسک‌های نامطلوب در این نوع سرمایه‌گذاری آشنا شویم.

لطفا قبل از هرگونه تصمیم‌گیری مطالب زیر را بادقت بخوانید و بررسی کنید.

ریسک‌های نامطلوب در استارت‌آپ‌ها چیست؟

ریسک ذاتی طرح‌های استارت‌آپی: سرمایه‌گذار ممکن است تمام مبلغ سرمایه‌گذاری خود را از دست بدهد.

به‌طور معمول بازدهی موردانتظار طرح‌های نوبنیان بالاتر از سرمایه‌گذاری‌های دیگر است. اما به‌دلیل همین عدم‌قطعیت، ممکن است بازدهی موردانتظار هیچ‌گاه به ثمر نرسد و سرمایه‌گذار پاداش ریسک متحمل شده را دریافت نکند. درواقع ریسک‌های مالی و عملیاتی در این نوع کسب‌وکارها بسیار بالا بوده که شاید منجر به از دست رفتن مبلغ سرمایه‌گذاری فرد نیز شود.

علاوه‌بر موارد ذکر شده استارت‌آپ‌ها ممکن است با مشکلاتی در توسعه محصول، تولید، بازاریابی، تامین مالی، مدیریت، رقابت با دیگر استارت‌آپ‌ها و … مواجه شوند. همچنین ازطرفی احتمال زمان‌بر بودن سودآوری وجود داشته و زمان مشخص و از پیش تعیین شده‌ای برای دستیابی به منفعت احتمالی پروژه وجود ندارد.

تغییر شرایط اقتصادی

موفقیت هر فعالیت سرمایه‌گذاری تا حدی به ثبات در شرایط اقتصادی بستگی دارد. از طرفی وضعیت کلی اقتصاد نیز از شرایط کلان سیاست‌گذاری کشور متاثر می‌شود. بنابراین تضمینی برای رشد کسب‌وکارهای نوپا وجود ندارد.

سرمایه‌گذاری در ایده یا تکنولوژی جدید

یکی از ریسک‌های سرمایه‌گذاری در کسب‌وکارهای نوپا، ریسک خاص آن صنعت و کسب‌وکار است که از میان ریسک‌های بی‌شمار می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • تغییرات سریع در تکنولوژی روز؛
  • کمبود نیروی ماهر مدیریت، فنی، علمی و بازاریابی در زمینه کسب‌وکار موردنظر؛
  • ریسک تغییرات احتمالی قوانین دولت در زمینه کسب‌وکار؛
  • امکان درگیر شدن در دعاوی حقوقی به ‌دلیل مسائلی نظیر دارایی‌های فکری، گواهی‌های ثبت اختراع و …؛

عدم تعمیم عملکرد گذشته به آینده

عملکرد گذشته مدیریت و عملیات یک طرح استارت‌آپی صرفاً ضامن عملکرد آینده آن نیست. همچنین استفاده از داده‌های عملکرد گذشته لزوماً معیار خوبی برای پیش‌بینی آینده طرح نخواهد بود. در نتیجه ضمانتی در رابطه با رسیدن طرح به اهداف پیش‌بینی شده نیز وجود نخواهد داشت.

دشوار بودن ارزش‌گذاری استارت‌آپ‌ها

ارزش‌گذاری طرح‌های نوپا بسیار پیچیده و دشوار بوده و به فاکتورهای متعددی وابسته است. در کنار دشوار بودن ارزش‌گذاری، ریسک‌های متحمل شده به این نوع کسب‌وکار و نبودن بازاری ثابت که همراه با تقاضا باشد، ارزش‌گذاری این طرح‌ها را بیش از سایر سرمایه‌گذاری‌ها با چالش‌های جدی مواجه کرده است.

سهام‌‌داران اقلیت

همانطورکه می‌دانید به طور معمول بخش عمده مشارکت‌کنندگان در تامین مالی شرکت‌های خصوصی را سهام اقلیت تشکیل می‌دهد که یکی از ویژگی‌های سهام اقلیت، نداشتن حق رای (در صورت وقوع رویدادهای خاص) است. حتی در صورت داشتن حق رای، سهام‌داران اقلیت عملاً با سهام‌داران عمده توان مقابله ندارند. همچنین با هر دوره افزایش سرمایه شرکت امکان رقیق شدن سهم نیز وجود خواهد داشت. علاوه‌بر آن ممکن است مدیران ارشد و میانی شرکت، نماینده‌ی گروهی از سهام‌داران عمده باشند که سهام‌داران جزء ارتباطی با آن‌ها ندارند.

کمبود اطلاعات در رابطه با ارزش‌گذاری و نظارت بر استارت‌آپ‌ها

به دلیل اینکه سرمایه‌گذاران استارت‌آپ‌ها، به اطلاعات با اهمیت دسترسی ندارند، ممکن است در دستیابی به اطلاعات موردنظر خود با مشکل مواجه شوند. درنتیجه سرمایه‌گذار ممکن است نسبت به ارزش‌گذاری طرح موردنظر خود در مقاطع زمانی مختلف با چالش مواجه شود.

نبود ضمانت برای دوره‌های آتی تامین مالی

به‌صورت کلی طرح‌های استارت‌آپی “تشنه سرمایه” هستند و معمولاً در طی چندین دوره تامین مالی می‌شوند. زیرا شرکت به‌منظور توسعه بیشتر نظیر توسعه محصولات، خدمات یا سایر نیازهای اداری، حقوقی و… نیازمند دوره‌های جدید افزایش سرمایه است. از این رو ممکن است چنین امکانی برای تامین مالی دوره‌های آینده وجود نداشته باشد و در نتیجه رشد کسب‌وکار را به تعویق بیاندازد.

نقدشوندگی پایین و نبود بازار عمومی ثانویه

سرمایه‌گذاری در طرح‌های استارت‌آپی معمولاً خصوصی و غیرنقدشونده است. ازطرفی در حال حاضر یک بازار ثانویه عمومی برای بالا بردن امکان نقدشوندگی سرمایه‌گذاری نیز وجود ندارد.

نبود سابقه عملکردی تاریخی

با توجه به اینکه کسب‌وکارهای نوپا از سابقه‌ی عملیاتی محدودی برخوردار هستند، هر طرح باید براساس طرح توجیهی و تحلیل‌های ارائه شده توسط بنیان‌گذاران بررسی شود که ممکن است صحت و دقت لازم را نداشته باشد و درنتیجه اهداف موردنظر آن‌هاعملیاتی نشود. همان‌طور که قبلاً هم ذکر شد، عملکرد گذشته یک استارت‌آپ لزوماً تضمینی برای حصول نتایج آتی نخواهد بود.

سخن آخر اینکه به دلیل عدم قطعیت و ریسک‌های بالقوه گفته‌شده، هیچ ضمانتی از سوی ناشران و متولیان طرح‌ها در راستای دستیابی به اهداف موردنظر، وصول بازده مورد انتظار و همچنین تحقق اعداد و ارقام پیش‌بینی‌شده‌ی کسب‌وکار به سرمایه‌گذاران ارائه نمی‌شود.

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.